امروز : پنج شنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۸ ساعت ۰۳:۰۸
منتشر شده : دی ۲۱, ۱۳۹۷ | ۱:۳۶ ق.ظ ­ ­ کد خبر:32396 ­ ­ تعداد بازدید :62 بازدید

هاشمی رفسنجانی؛ هم «اثر»، هم «نهاد» و هم «راه»



می‌توان شعر سهراب در توصیف فروغ را درباره هاشمی رفسنجانی تکرار کرد. هر چند پیگیر شعر و شاعری نبود و عالم واقع را ترجیح می‌داد: بزرگ بود و از اهالی امروز و با افق‌های باز نسبت داشت

به گزارش _رزن جوان، عصر ایران نوشت: رییس جمهور روحانی در کنگره دومین سالگرد درگذشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی سنگ تمام گذاشت و چه بسا بتوان گفت نکتۀ ناگفته‌ای باقی نگذاشت و جز این هم از او انتظار نمی رفت.
بدین ترتیب می‌توان گفت تا اندازۀ زیادی سال گذشته را جبران کرد که از او انتقاد شد چرا به همایش نرفته هر چند در برنامۀ دیگری شرکت کرد. اشارات روحانی به نقش هاشمی رفسنجانی در پایان جنگ و فناوری هسته ای و اعتدال سیاسی و علاقه به ایران مدرن نیاز به تکرار ندارد.
طبیعی است که در مراسم بزرگداشت و دومین سالگرد سخنرانان در ستایش بگویند و آن هم وقتی ناطق، حسن روحانی باشد که در سیاست  چنان که خود گفته است دو نفر را الگو قرار داد: اولی سید محمد بهشتی و دومی اکبر هاشمی رفسنجانی و به همین خاطر در سخنرانی امروز بارها از شهید بهشتی نیز نام برد.
علاقه و سابقه روحانی با بهشتی چنان بود که می‌توان گفت اگر آیت‌الله بهشتی در هفتم تیر ۱۳۶۰ به شهادت نرسیده بود، به احتمال زیاد بیشتر به او نزدیک بود تا هاشمی رفسنجانی اما آن اتفاق هم سبب شد که روحانی و هاشمی نزدیک‌تر شوند و از این رو به درستی می گوید که گفت و گوهای آن دو شاید سر به ده‌ها ساعت بزند.
تازه‌ترین سخن روحانی در این کنفرانس این بود که «هاشمی به دنبال ایران مدرن» بود و این یعنی تفسیر او از توسعه «مدرنیزاسیون» بود نه مانند خاتمی که «دموکراتیزاسیون» یا بازرگان که «لیبرالیزاسیون» یا روشنفکران عرفی که «سکولاریزاسیون» را از مفهوم توسعه مراد داشتند.
جدای آنچه رییس جمهوری در همایش درباره هاشمی رفسنجانی گفت و اگر بخواهیم در دومین سالگرد کوچ این سیاست مدار توسعه گرای ایرانی سخن متفاوتی بگوییم می‌توان به گفته‌ای از یک پژوهشگر فقید اجتماعی اشاره کرد. آن گفته این است: مردان بزرگ و تاریخ ساز را با سه ویژگی یا یک یا دو مورد از این سه ویژگی می‌شناسیم.
نخست این که اثر یا آثاری از خود بر جای می‌گذارند و معمولا منظور آثار مکتوب و کتاب است. از این روست که نویسندگان و شاعران برجسته را زنده و ماندگار می دانیم.
دوم این که نهادی تأسیس کرده‌اند که در غیاب آنها هم ادامه دارد. این نهاد می‌تواند یک مؤسسه خیریه باشد، یک مدرسه یا دانشگاه، یک حزب یا تشکل سیاسی یا یک انجمن فرهنگی.
سوم این که راهی می‌گشایند و مسیر تازه‌ای در سپهر سیاسی و اجتماعی و فرهنگی ایجاد می‌کنند یا نظریه‌ای در می‌اندازند.
یکی از مثال‌ها در این باره می‌تواند مهندس بازرگان باشد که هم اثر بر جای گذاشت، هم نهاد و هم گفتمان تازه‌ای را وارد ادبیات سیاسی کرد و هم راهی دیگر گشود.
بحث بر سر این نیست که هوادار یا منتقد کسی هستیم یا نه. بر سر این است که اثر، نهاد یا راهی از او برجای مانده یا نه. به این اعتبار هاشمی رفسنجانی شخصیتی تاریخی و ماندگار است. چون هم کتاب‌ها و آثاری از او برجای مانده مانند آنچه دربارۀ امیر کبیر و فلسطین و تفسیر راهنمای قرآن نوشت. هم نهادسازی کرد و به نهادها توجه داشت. از بزرگترین نهاد که ساختار سیاسی پس از سقوط رژیم سلطنتی است و در تأسیس و پاگیری آن نقش داشت تا نهادهایی چون دانشگاه آزاد و هم روش‌هایی که در سیاست ورزی به کار می‌بست. با این معیار می‌توان افراد مختلف را فارغ از آن که چقدر آنها را دوست یا قبول داریم محک زد.
منتقدان و مخالفان هاشمی رفسنجانی هم او را «بزرگ» می‌دانستند و کافی است حیات و ممات او با بسیاری دیگر مقایسه شود که نه در حیات چندان بحثی در می‌انداختند و نه در ممات جای خالی شان احساس می شود.
اما تنها ویژگی او «بزرگ» بودن نبود. این هم بود که به تعبیر سهراب سپهری برای شاعری دیگر «‌از اهالی امروز» بود. پس دربارۀ هاشمی فقید و در آغاز سومین سال خروج او از صحنه سیاست در ایران می‌توان بخشی از شعر سهراب دربارۀ فروغ را تکرار کرد با این توضیح که اهل شعر وشاعری نبود و به جز پاسخ منظوم به شعری از شهریار علاقه ای به شعر و شاعر از او ثبت نشده است:
بزرگ بود و از اهالی امروز و با افق‌های باز نسبت داشت…

انتهای پیام

لینک منبع


0 بار پسنديده شده است


برچسب‌ها, ,

گزارش تصویری

سفر وزیر کار به رزن

آخرین اخبار